«Առաքինի կեանքը ապրելաձեւ է, որով մարդ կրնայ ճանչնալ Աստուծոյ եւ սիրել Զինք», կ՛ըսէ Հայ Առաքելական եկեղեցւոյ Դամասկոսի Թեմի Առաջնորդ Տ. Արմաշ Ս. Եպիսկոպոս Նալպանտեան: Ստորեւ ան կը պատասխանէ առաջադրուած հարցումներուն:

Հ.- Օրէ օր մարդկութիւնը աւելի կ՛արագացնէ իր կործանումը: Աստուած մարդոցմէ կը պահանջէ ապրիլ առաքինի եւ անբասիր վարքով: Ինչպէ՞ս դիմակայել այդ փորձութիւնները եւ ապրիլ Աստուծոյ կամքով:

Պ.- Այսօր զարգացած հազարամեակին մէջ, ականատես ենք բարոյազրկութեան, այլասերութեան եւ հոգեկործան արարքներու քարոզարշաւին: Դժբախտաբար համատարած աշխարհայնացման անուան տակ, իբրեւ ազատութիւն կը հրամցուին բարոյազուրկ արժէքներ: Ամօթի զգացումը, որ կը զսպէր մարդը այսօր չընդունիր, որովհետեւ կը յայտարարէ, թէ իւրաքանչիւրը կրնայ ընել այնինչ որ կը փափաքի: Անշուշտ ազատ ըլլալու գաղափարը նոր չէ, ան դրուած է նաեւ քրիստոնէական հաւատքի եւ Սուրբ Գիրքի հիմքին մէջ: Ազատ ըլլալ կը նշանակէ յարգել դիմացինին իրաւունքները: Այլասիրութեան բարոյազրկութեան փորձութիւններու առջեւ կանգնած է ամբողջ մարդկութիւնը, որուն ալ այդ ամէնը կը ներկայացուի ամենաբարձր մակարդակով եւ ամենաժամանակակից միջոցներով: Այսօր մարդիկ կը փորձեն գտնել եւ սահմանել միասնական արժէքներ, մինչ առաջնայինը հիմնական եւ մնայուն արժէքներն են: Ընտանիքի, դպրոցի եւ յատկապէս եկեղեցւոյ պատասխանատուութիւնը մեծ է այս լուրջ խնդիրին մէջ: Եկեղեցին պէտք է մարդու հոգիին մէջ դրոշմէ այն քրիստոնէական գաղափարները եւ սկզբունքները, որոնք դժբախտաբար գովազդներու այս աշխարհին մէջ կ՛անտեսուին:

Հ.- Աստուծոյ ճանչնալով եւ սիրելով հնարաւոր է առաքինի գործեր կատարել: Կարելի՞ է ըսել, թէ առաքինի կրնան ըլլալ միայն քրիստոնեաները:

Պ.- Առաքինի կեանքը միշտ գովելի ու օրինակելի է բոլորին համար: Այդպիսի կեանքով ապրող մարդը ինքնին աստուածավախ է եւ աստուածապաշտ: Առաքինի կեանքը ապրելաձեւ է, որով մարդ կրնայ ճանչնալ Աստուծոյ եւ սիրել Զինք: Աստուծոյ նկատմամբ ունեցած սէրը եւ նուիրումը կ՛արտայայտուի այն սիրով եւ ծառայութեամբ, որ կայ դիմացինին հանդէպ: Սա առաքինի գործեր կատարելու հիմնաքարն է, որ պայմանաւորուած է մեր հաւատքի սկզբունքներով: Քրիստոնեաներու համար կարեւոր է առաքինի կեանքով եւ գործերով ապրիլը:

Հ.- Առաքինի ըլլալ կը նշանակէ ոմանցմէ աւելի՞ ըլլալ:

Պ.- Անշուշտ, սա Աւետարանի հիմնական պատգամն է: Պէտք է կարենանք հոգիի եւ հաւատքի այնպիսի արմատներ ունենալ, որ սիրենք նաեւ մեր թշնամին: «Լերան Քարոզ»ին մէջ Յիսուս պատուիրեց մեր Երկնաւոր Հօր պէս կատարեալ ըլլալ: Առաքինի մարդիկ պէտք է հպարտ ըլլան (դրական իմաստով), որ պարտաւորեցնող է:

Հ.Կրնա՞նք ըսել, թէ առաքինութիւնը Աստուծմէ տրուած շնորհ է:

Պ. Երբ կարենամ առաքինութեամբ ապրիլ, կը դրսեւորեմ ծառայասէր, քրիստոնէավայել վարք եւ սէր կը տածեմ ծանօթին ու անծանօթին հանդէպ, ուրեմն այս ճամբով իմ մէջս Աստուծոյ կ՛ունենամ: Առաքինութիւնը Աստուծմէ տրուած շնորհ է: Պատահական չէ, որ Պօղոս առաքեալը շնորհներուն մէջ կը թուարկէ նաեւ առաքինութիւնը: Ըլլալով մկրտուած քրիստոնեայ` Սուրբ Հոգիի Դրոշմով կը ստանան այդ շնորհքը` ԱՌԱՔԻՆՈՒԹԻՒՆԸ:

ԱՐԱՐԱՏԵԱՆ ՀԱՅՐԱՊԵՏԱԿԱՆ ԹԵՄԻ ՄԱՄԼՈՅ ԴԻՒԱՆ